سندروم منییر
بیماری منییر بیماری شایع گوش داخلی می باشد
علائم
سرگیجه به طور خودبخودی و حمله ای،کاهش شنوایی حسی عصبی متغیر،وزوز گوش،احساس فشاریا پری یا وجود آب در گوش،رکروتمنت یا آزردگی شدید با اصوات بلند،اغلب یکی از دو گوش درگیر میشود. یکی از شایعترین علل سرگیجههایی که منشا آن گوش داخلی است، این بیماری میباشد.
علایم شایع
در طی هر حمله حاد بیماری علایم زیر بروز میکنند:
• منگی شدید
• سرگیجه یعنی احساس بیمار بهصورت چرخیدن به دور محیط یا چرخیدن محیط به دور خود
• احساس همهمه در گوش مبتلا که به صورت صدای زنگ یا وزوز بروز می کند
• پر بودن گوش و وزوز،
• کاهش شنوایی متغییر
علایم احتمالی همراه علایم فوق هم عبارتند از
• حالت تهوع و استفراغ
• تعریق
• حرکات پرشی چشمها
• ایجاد اختلال در تعادل
• عدهای از بیماران دچار اختلال حرکتی و عدم تعادل می شوند.
اما سه نشانه مهم این بیماری که با آنها تشخیص داده می شود شامل:
سرگیجه حملهای غیر قابل تحمل، وزوز گوش و کاهش شنوایی می باشد.
طی حملات ، بیمار توانایی انجام فعالیتهای روزانه را نخواهد داشت و به دنبال این علایم ممکن است بیخوابی نیز بیمار را آزار دهد و حس عدم تعادل ممکن است تا چند روز ادامه یابد.
نشانههای این بیماری ممکن است آزاردهنده باشد یا آنکه حتی ناتوان کننده باشد، به خصوص اگر حملات سرگیجه تشدید شود.
علت بیماری
علت دقیق بیماری مشخص نمی باشد. اما واکنش گوش داخلی نسبت به آسیبهای مختلف از علت های پیشنهادی برای این بیماری می باشد. در این بیماری در میزان مایع لابیرنت غشایی یعنی مایعی که در کانالهایی در گوش داخلی که مسؤول کنترل تعادل هستند افزایش دیده میشود.
هرچند علت اصلی بیماری ناشناخته است ولی در زمینه اختلال ژنتیکی عوامل متعددی باعث بروز یا تشدید آن میشود.
عواملی که باعث بروز یا تشدید بیماری می شوند:
۱-آلرژی یا حساسیت
۲-اختلالات متابولیکی یا دیابت
۳-اختلالات عروقی مانند میگرن
۴-عفونتهای ویروسی
۵-و عفونت سیفلیس گوش
باید توجه داشت که در این بیماری اختلال در هوشیاری و سردرگمی غیر عادی می باشد و در صورت وجود این علائم باید به فکر علت دیگری بود.
تشخیص بیماری
انجام آزمایشهای خون جهت رد سایر بیماریها، انجام آزمونهای شنوایی مختلف، و امآرآی برای رد تومور عصب شنوایی برای بررسیهای تشخیصی استفاده می شوند.
سرگیجه مشکلی است که اکثر بیماران از آن شکایت می کنند معمولاً در این بیماران سرگیجه از چند دقیقه تا چند ساعت طول میکشد و همراه با تهوع و استفراغ میباشد، علاوه بر این تعرق شدید و احساس دائمی عدم تعادل که ممکن است تا چند روز طول بکشد از دیگر مشکلاتی است که بیماران از آن شکایت میکنند. در طول بیماری ممکن است حملاتی رخ دهد که شبانه بیماررا از خواب بیدار کند، اما غالبا در فاصله بین حملات بیماران خوب هستند.
پزشک برای تشخیص این بیماری معمولا سوالاتی در مورد دفعات، طول مدت، شدت و ویژگیهای حملات، مدت زمان افت شنوایی یا تغییرات آن، تجربه وزوز یا پری گوش در یک یا هر دو گوش از بیمار میپرسد.
پزشک باید از سابقه ابتلا به بیماریهای دیگر مانند اوریون یا عفونتهای شدید التهاب چشم، اختلال خود ایمنی یا فعالیت دستگاه ایمنی بدن بر علیه خودش، آلرژی و جراحی گوش در گذشته اطلاع پیدا کند.
از دیگر پرسشهای پزشک سوال در مورد دیابت، فشار خون بالا، کلسترول بالا، تیروئید، اختلالات هیجانی یا نورولوژیک می باشد.
آزمایشات برای بررسی از نظر ابتلا به این بیماریها صورت میگیرد. پس از تکمیل اطلاعات از سابقه بیمار، جهت کنترل شنوایی و اعمال تعادلی تستهای تشخیصی انجام میشود.
یک آزمایش آدیومتریک یا شنوایی سنجی برای سنجش شنوایی، و به منظور بررسی وضعیت تعادل صورت می گیردیک الکترو نیستاگموگرافی یا ثبت حرکات غیرارادی و تکراری چشم صورت میگیرد.
برای انجام این کار در یک اطاق تاریک الکترودهایی نزدیک گوش بیمار قرار داده می شود سپس هوا یا آب گرم و سرد به کانال گوش وارد میشود.
سنجش حرکات چشم برای آزمایش سیستم تعادلی به کار میرود زیرا که چشم و گوش از طریق سیستم عصبی همزمان با هم کار میکنند.
سکوی تعادل یا تست چرخشی تست دیگری است که برای ارزیابی سیستم تعادلی مورد استفاده قرار میگیرد.
الکتروکوکلئوگرافی یا سنجش پتانسیل الکتریکی ایجاد شده در گوش داخلی (ECOG) نیز افزایش فشار مایع گوش داخلی را در برخی موارد نشان میدهد.
برای اطمینان از عدم وجود تومورهایی که باعث افت شنوایی میشوند، گاهی سیتی اسکن و ام.آر.آی هم لازم می شود.
توصیههای مفید برای کاهش اثرات بیماری
– پرهیز از مصرف کافئین، الکل، سیگار، استرس و خستگی مفرط
– تغذیه مناسب
– خواب کافی
– فعالیت بدنی
کاهش مصرف نمک و دریافت قرص ادرار آور پس از تشخیص توصیه میشود، تا از دفعات حمله بیماری بکاهد.
آنچه که نقش مهمی در کنترل بیماری دارد کاهش مصرف نمک و مصرف به موقع دارو میباشد. داروهای ضد سرگیجه مانند بتاهیستین ، دیمن هیدرینات و والیوم گاهی در تسکین و بهبود موقت علائم موثرند و داروی ضد تهوع(پرومتازین) نیز در برخی موارد تجویز میشود که همگی طبق نظر پزشک است.
درمان بیماری
اصول کلی
برای درمان این بیماری فرد بیمار بهتر است استراحت کند و داروهایی را که برای کنترل علایم توسط پزشک تجویز شده است مصرف نماید.
نباید به منبع نور خیره شد و در طی حملات از کتاب خواندن باید خودداری کرد.
در برخی بیماران مبتلا به منیر مزمن ممکن است از جراحی بر روی لابیرنت مبتلا استفاده شود.
داروها :
داروهای ضدتهوع برای برخی بیماران ممکن است سودمند باشد و برای کاهش منگی داروهای آرامبخش ممکن است مفید باشند.
از آنتیهیستامینها هم در برخی بیماران برای تخفیف علایم کمک گرفته می شود.
به منظور کاهش مایع در گوش داخلی از داروهای ادرارآور استفاده می شود، که نوع دارو با نظر پزشک خواهد بود و مصرف خودسرانه میتواند عوارض جبران ناپذیری را در پی داشته باشد.
فعالیت
باید تا زمان برطرف شدن تهوع و منگی در بستر استراحت کرد.
بدون کمک نباید راه رفت.
بهتر است از رانندگی، بالا رفتن از نردبان یا کار در اطراف ماشینآلات خطرناک خودداری کرد.
رژیم غذایی
اکثر افرادی که از بیماری منیر رنج می برند به نمک بسیار حساس هستند به همین علت رژیم غذایی کم نمک برای این بیماران توصیه می شود.
غذاهایی که سدیم کمی دارند و می توان از آنها استفاده نمود:
ماکارونی -برنج-رشته فرنگی-سیب-میوه های دانه ای(حبه ای)-کاهو-آلو-انگور-نارنگینخود سبز-اسفناج-کلم-گلابی-آناناس-گندم-گیلاس-اغلب میوه ها-سبزیجات-مارچوبه-گوشت بره-گوشت گاو-گوشت گوساله-ماهی آزاد(تمام ماهی ها)-مرغابی
غذاهایی زیر دارای پتاسیم بالایی هستند و می توان آنها را مصرف نمود:
زردآلو-موز-پرتغال طالبی-سبزیجات-هندوانه-خربرزه-خیارکلم سنگ-هویج-کرفس-سیب زمینی-انواع نخود سبز-گوجه فرنگی-گرفروت-اغلب میوه های تازه-مرغ-کمپوت-گیلاس
و همچنین دیگر غذاهایی که می توان مصرف نمود شامل این موارد است:
گندم (نان بی نمک)-برنج-جو(سوپ و نان جو)-ذرت-قند-مربا-شیرینی و ژله(اگر بیماری قند ندارید)-تخم مرغ-شیر-کره-خامه- (اگر چربی خون بالا نیست)
در ضمن غذاهایی که دوباردر هفته بیشتر نباید استفاده کرد شامل این غذاها است:
کدو-گل کلم – ترتیزک – ترب – تربچه – جعفری- گرمک- طالبی- توت فرنگی-لیمو شیرین- انجیر- خرما- نارگیل بادام زمین- خردل- هلو
و غذاهایی با سدیم بالا که نباید مصرف نمود:
کلوچه-بیسکویت های نمکی-محصولات پنیر-پنیر-شیر غلیظ شده-ترشی های-آب گوجه (رب)-پیاز شور-خیار شور-سوپهای آماده-چیپس سیب زمینی-نانهای نمک دار-باقلا-زیتون-کشمش-خاویار-کره با بادام زمینی-غذاهای از قبل آماده شده-سبزیجات کنسرو شده.
این موارد را هم به خاطر داشته باشید:
-جایگزین کردن کلرور پتاسیم بجای کلرور سدیم یا نمک طعام
– مصرف روزانه مقداری کمپوت گیلاس
– مصرف ادرار آورها یا غذاهایی که زیاد کننده ادارار هستند
– کاهش مصرف نمک
– کاهش دادن میزان غذای مصرفی در طی حمله بیماری به دلیل تهوع
درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دچار علایم بیماری منییر باشید.
بروز موارد زیر در طی درمان:
کاهش شنوایی درهریک از دو گوش
استفراغ مقاوم
تشنج
غش کردن
تب ۳۸,۳ درجه سانتیگراد یا بالاتر
و در آخر اینکه اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید، داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.
